Terapia wodorowa
Wodór najsilniejszy antyoksydant
Węgierski biochemik, odkrywca witaminy C i laureat nagrody Nobla w dziedzinie medycyny Albert Szent- Gyorgi stwierdził: „Wodór jest paliwem życia”. Co miał na myśli? W Twoim ciele w każdej sekundzie zachodzą miliony reakcji chemicznych, w wyniku których produkowane są odpady, w tym wolne rodniki. Styl życia i środowisko w jakim żyjesz powoduje, że organizm po pewnym czasie przestaje sobie radzić z ich utylizacją.
Wolne rodniki to atomy lub cząsteczki o niesparowanych elektronach. Szukają wolnego elektronu do pary „kradnąc” gdzie się da, np. z błon komórkowych, białek czy DNA.
Wolne rodniki powstają w wyniku procesów biochemicznych w ciele i dopóki jest zachowana równowaga pomiędzy nimi a antyoksydantami nic złego się nie dzieje. W rozsądnej ilości są wręcz potrzebne jako ważne cząsteczki sygnalizacyjne (tzw. cząsteczki sygnałowe) mające wpływ na równowagę redoks. W normalnych, zdrowych warunkach wolne rodniki wpływają na rozszerzenie naczyń krwionośnych i lepszy przepływ krwi.
Obecny styl życia jednak powoduje, że równowaga zostaje zachwiana i w organizmie tworzy się o wiele za dużo wolnych rodników. Jak wspomnieliśmy wolny rodnik szuka pary dla swojego elektronu w dowolnym miejscu np. strukturach białkowych. W ten sposób postępują zniszczenia w błonach komórkowych i DNA, w następstwie czego Twój organizm zaczyna chorować.
O zgrozo, najgorsze są rodniki tlenowe. Powstają one w procesach oddechowych (niezbędnych do produkcji energii) i są w zdrowym organizmie usuwane przez wewnętrzne antyoksydanty i specjalne białka. Czyli inaczej mówiąc, mitochondria- nasze elektrownie, bez których nie ma energii i nie ma życia, są również źródłem rodników tlenowych. Twój organizm nie zawsze sobie z nimi radzi i jeśli rodników tych jest zbyt dużo powstaje stres oksydacyjny. Ostry stres oksydacyjny powoduje uszkodzenia tkanek i jest jedną z przyczyn wielu chorób i procesu starzenia.
Pewnie nasuwa Ci się prosta odpowiedź : stosując antyoksydanty, jak witamina C czy glutation. To dobry sposób, ale jest lepszy i skuteczniejszy : wodoroterapia. Najsilniejszym antyoksydantem bowiem jest wodór cząsteczkowy, który wybiórczo wyłapuje rodniki hydroksylowe uszkadzające błony komórkowe tworząc cząsteczkę wody.
Kluczową cechą wodoru jest jego łatwa przenikalność do wszystkich miejsc w organizmie i neutralizowanie wolnych rodników hydroksylowych, które go uszkadzają. Dzięki swoim małym rozmiarom i dużej selektywnej aktywności jest o wiele bardziej skuteczny niż powszechnie znane antyoksydanty jak witaminy czy koenzym Q. Cząsteczka wodoru jest 176 razy mniejsza niż witamina C, 209 razy od glutationu oraz 863 razy mniejsza aniżeli koenzym Q10.
Wodór cząsteczkowy posiada niezwykłe wręcz zdolności wychwytywania wolnych rodników tlenowych (hydroksylowych tzw. ROS) w wyniku czego powstaje cząsteczka wody.
Nie dość więc, że wodór nie dopuszcza do zniszczeń w komórkach, to jeszcze nawadnia!
Wybiórczość jego działania na rodniki hydroksylowe i nadtlenoazotyn chroni Cię przed poważnymi schorzeniami i przywraca homeostazę w ciele.
Należy też zauważyć, że nadmierna ilość wolnych rodników hydroksylowych powoduje uszkodzenia tkanki łącznej, w tym skóry i przyspiesza proces starzenia się. Powstały stres oksydacyjny jest więc przyczyną nie tylko chorób, ale też zwykłego zmęczenia i dyskomfortu (również po nadmiernie intensywnych ćwiczeniach fizycznych). Selektywne wychwytywanie wolnych rodników przez wodór powoduje łagodzenie stanów zapalnych i regenerację komórek i tkanek. Opóźnia też procesy starzenia się Twojego organizmu. Może sprawić, że Twoja skóra wygląda świeżo, zdrowo i ma mniej zmarszczek.
Chociaż wodór molekularny do organizmu można dostarczać na różne sposoby, to jednak najskuteczniejszą formą terapii wodorowej jest jego wdychanie. Z uwagi na bardzo małe rozmiary cząsteczki H2 wdychanie wodoru cząsteczkowego osiąga maksymalny poziom w osoczu w około 30 minut i utrzymuje się w organizmie do 30 godzin po inhalacji.
Półgodzinna inhalacja H2 dostarcza tyle samo wodoru co wypicie 15 litrów wody wodorowej.
Terapia wodorowa w chorobach sercowo-naczyniowych
Choroby układu krążenia są główną przyczyną zgonów na całym świecie, a nadmierny stres oksydacyjny i stany zapalne odgrywają ważną rolę w rozwoju i postępie chorób tego układu. Badania kliniczne przeprowadzone w ciągu ostatnich dziesięciu lat wykazały, że wodór molekularny reguluje w organizmie poziom wolnych rodników, działa antyzapalnie oraz kardioprotekcyjnie. Specyficzne atuty wodoru cząsteczkowego, to znaczy jego bardzo małe rozmiary i silne powinowactwo do wolnych rodników hydroksylowych sprzyjają wszechstronnemu działaniu prozdrowotnemu, w tym również w przypadku chorób sercowo-naczyniowych.
Japoński zespół badaczy Oddziału Kardiologii Szkoły Medycznej w Tokio pod kierownictwem Kentaro Hayashida wykazali, że inhalacja wodorowa zmniejsza wielkość zawału mięśnia sercowego. W praktyce klinicznej terapia wodorowa powinna być najczęściej stosowana w leczeniu pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, ponieważ rutynowo wykonywana jest angioplastyczna rekanalizacja niedrożnej tętnicy wieńcowej związanej z zawałem.
Poniżej znajdziesz kilka przykładowych badań klinicznych potwierdzających skuteczność działania wodoroterapii w przypadku chorób serca.
Inhalacja wodorowa stosowana podczas niedokrwienia i reperfuzji zmniejsza wielkość zawału i zapobiega szkodliwej przebudowie lewej komory serca.
Zespół naukowców z Tajlandii pod kierownictwem Kwannapas Saengsin opublikował w czercu 2023 roku artykuł pod tytułem : Terapia wodorowa jako potencjalna interwencja terapeutyczna w chorobach serca: od dowodów z przeszłości do przyszłych zastosowań.
W powyższym artykule wszechstronnie podsumowano i omówiono dowody potencjalnych korzyści stosowania terapii wodorowych, uzyskane w badaniach in vitro, in vivo i klinicznych, ze szczególnym uwzględnieniem aspektów sercowo-naczyniowych. Przedstawiono także potencjalne mechanizmy związane z ochronnym działaniem wodoru cząsteczkowego. Odkrycia te sugerują, że wodór cząsteczkowy można zastosować jako nową metodę leczenia różnych patologii układu sercowo-naczyniowego, w tym uszkodzenia niedokrwienno-reperfuzyjnego, uszkodzenia serca spowodowanego promieniowaniem, miażdżycy, kardiotoksyczności wywołanej chemioterapią i przerostu serca.
Zespół naukowców z Chin (Liangtong Li i inni) w swojej pracy wykazał, że wodór molekularny ma wpływ terapeutyczny na zespół niedokrwienny serca, co może wyznaczyć nowy kierunek terapeutyczny w leczeniu klinicznym uszkodzenia niedokrwienno-reperfuzyjnego mięśnia sercowego.
Na Uniwersytecie Sun Yat-sen w Chinach prowadzono badania między innymi dotyczące wpływu wodoru cząsteczkowego na przerost serca. Niewydolność serca to globalna pandemia, która dotyka około 26 milionów ludzi na całym świecie i stanowi ogromne obciążenie zarówno dla jednostek, jak i społeczeństwa. Niewydolność serca często poprzedza przerost lewej komory, co ostatecznie doprowadza do zastoinowej niewydolności serca, arytmii i nagłej śmierci.
Okazało się, że terapia wodorowa zapobiegała przerostowi serca, poprawiła jego czynność oraz poprawiła funkcje lewej komory serca. Ponadto terapia wodorowa odgrywa również ważną rolę w ochronie przed chorobami serca. Wdychanie wodoru cząsteczkowego osłabia przebudowę lewej komory wywołaną okresową hipoksją ( niedoborem tlenu w komórkach).
Na wydziale lekarskim Katedry Chorób wewnętrznych w Osace w Japonii zespół lekarzy badał wpływ inhalacji wodorowej na przebudowę lewej komory serca będącej skutkiem niedotlenienia.
Niedotlenienie, którego przyczyną był bezdech senny występujący u pacjentów zwiększa ryzyko zachorowalności i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych. Przerywane niedotlenienie przyspiesza niekorzystną przebudowę lewej komory serca. Badanie przeprowadzono na myszach. Przerywane niedotlenienie znacząco zwiększało w osoczu poziom cholesterolu o niskiej i bardzo małej gęstości, zwiększało czynnik martwicy tkanek, deformację jąder komórkowych, zwyrodnienie mitochondriów i zwłóknienie śródmiąższowe.
Inhalacje wodorowe znacząco tłumiły zmiany wywołane okresowym niedotlenieniem. W szczególności wdychanie wodoru molekularnego skutecznie zapobiegało zaburzeniom poziomu lipidów we krwi i hamowało wytwarzanie wolnych rodników hydroksykowych w mięśniu sercowym lewej komory. Wyniki te sugerują, że inhalacje wodorowe skutecznie zmniejszają stres oksydacyjny i zapobiegają przebudowie Lewej komory serca wywołanej okresowym niedotlenieniem związanym z bezdechem sennym.
Okazało się również, że inhalacje wodorowe mogą być pomocne w regeneracji i szybszym powrocie do zdrowia po przeszczepie serca . Przeszczep serca pozostaje zabiegiem chirurgicznym z wyboru u kwalifikujących się pacjentów z ciężką zaawansowaną niewydolnością serca i nieoperacyjną wrodzoną wadą serca. Niestety podczas procedur przeszczepu dochodzi do niezamierzonych uszkodzeń tkanki serca. Może mieć to wpływ na jego czynność po przeszczepie. Inhalacje wodorowe, picie wody wodorowej i kąpiele wodorowe tłumią reakcje immunologiczne i zapalne, poprawiają funkcje mitochondriów i metabolizm energetyczny zwiększając tym samym szanse na przeżycie i łagodzą uszkodzenia serca.
Naczynia krwionośne czyli żyły, tętnice i naczynia włosowate tworzą w ciele człowieka potężnej długości układ. Szacuje się, że suma długości wszystkich naczyń stanowi wielkość około 100 tysięcy kilometrów. Zdrowe naczynia krwionośne zapewniają prawidłowe funkcjonowanie układu krążenia. Ich ściany (za wyjątkiem naczyń włosowatych) zbudowane są z trzech warstw: wewnętrznej, którą stanowi śródbłonek, środkowej -zbudowanej z mięśni gładkich, włókien sprężystych i kolagenowych, zewnętrznej -składającej się z śródbłonka i tkanki łącznej. Pod wpływem różnych czynników, takich jak na przykład: dieta wysokotłuszczowa, zaburzenia przepływu, urazy mechaniczne czy nadciśnienie, naczynia krwionośne ulegną zmianom strukturalnym. Tworzą się reakcje zapalne, zaburzenia syntezy tlenku azotu, proliferacja i migracja komórek mięśni gładkich.
Badania wykazały, że wodór cząsteczkowy dzięki swoim funkcjom antyoksydacyjnym reguluje te zdarzenia komórkowe w ścianach naczyń lub czyni to poprzez regulację lipidów, śmierć i wzrost komórek.
Ikuroh Ohsawa i in. odkryli, że picie wody bogatej w wodór molekularny przez 4 miesiące zmniejsza zmiany miażdżycowe u myszy spowodowane z dużą wartością tzw. „złego cholesterolu”. Link do publikacji
Zmiany miażdżycowe uległy znacznej redukcji , zatem wykazano działanie wodoru molekularnego jako środka zapobiegającego miażdżycy naczyniowej.
Seria badań z grupy Qin Shucun wykazała, że przeciwmiażdżycowe działanie wodoru cząsteczkowego następuje między innymi dzięki blokowaniu ekspresji genu lektynopodobnego oraz zmniejszanie poziomu cholesterolu LDL w osoczu.
Terapie wodorem molekularnym mają wszechstronne działanie sercowo - naczyniowe Podawanie wodoru cząsteczkowego w postaci inhalacji wodorowych czy picia wody wodorowej chroni przed przebudową serca, poprawia jego pracę , regeneruje i przywraca prawidłowe funkcje całego układu sercowo-naczyniowego. Inhalacje wodorowe mogą być zatem pomocne zarówno jako zapobieganie chorobom układu krążenia, jak i w przypadku konieczności poradzenia sobie ze schorzeniami naczyń czy serca, w tym regeneracji po różnego rodzaju interwencjach chirurgicznych.
Wpływ inhalacji wodorem molekularnym na mózg i układ nerwowy
Terapie wodorem molekularnym mogą stać się skutecznymi terapiami komplementarnymi do leczenia medycznego. Badania kliniczne wykazują, że wodór cząsteczkowy jest bezpieczny w działaniu oraz niezwykle skuteczny ze względu na swoje specyficzne właściwości oraz szerokie spektrum działania:
- bardzo małe rozmiary wodoru cząsteczkowego powodują, że bez przeszkód przenika on błony komórkowe i nie istnieją dla niego żadne bariery, w tym bariera krew-mózg
- wodór molekularny jest skutecznym, selektywnym przeciwutleniaczem, tzn. z łatwością wychwytuje wolne rodniki neutralizując je i tym samym chroniąc Twoje komórki i narządy przed uszkodzeniami
- wodór molekularny nie jest toksyczny, a jego nadmiar organizm łatwo wydala
- wodór molekularny wspiera działanie enzymów antyoksydacyjnych
- wodór molekularny pomaga w likwidacji stanów zapalnych
- wodór molekularny podnosi poziom energii niezbędnej dla Twojego zdrowia i rekonwalescencji
- wodór molekularny pomaga w regeneracji komórek, tkanek i narządów
- wodór molekularny dostarcza elektrony oraz jest dostawcą protonów w chinonowym łańcuchu transportu elektronów
- wodór molekularny przekształca półprodukty chinonu w zredukowany ubichinol (zredukowany koenzym Q) zwiększając w ten sposób jego właściwości antyoksydacyjne
- wodór molekularny ma wpływ na ekspresję genów
- wodór molekularny przywraca właściwe pH
- wodór molekularny wykazuje wysoką skuteczność antypasożytniczą
Inhalacje wodorowe usprawniają pracę mózgu i polepszają komfort życia osób chorych, jednak wymagają stałego korzystania z terapii – przynajmniej przez 1 godzinę dziennie.
- Nicolson GL, deMattos GF, Settineri R, Costa C, Ellithorpe R, Rosenblatt S, LaValle J, Jimenez A, Ohta S (2016) Kliniczne skutki podawania wodoru: od chorób zwierząt i ludzi po medycynę ruchową.
- Kumagai, K., Toyooka, T., Takeuchi, S. i in. Wdychanie wodoru poprawia opóźnione uszkodzenie mózgu, łagodząc wczesne uszkodzenie mózgu po eksperymentalnym krwotoku podpajęczynówkowym. Sci Rep 10 , 12319 (2020) link do publikacji
- Bogata w wodór sól fizjologiczna poprawia funkcję pamięci w szczurzym modelu choroby Alzheimera wywołanej amyloidem beta poprzez redukcję stresu oksydacyjnego link do publikacji
- He Li, Yin Luo, Pengfei Yang, Jianmin Nov 2 2018, Elsevier Wodór jako terapia uzupełniająca udaru niedokrwiennego: przegląd dowodów link do publikacji
- Ramanathan D, Huang L, Wilson T, Boling W. Med Gas Res. 2023 lipiec-wrzesień;13(3):94-98. doi: 10.4103/2045-9912.359677. Molekularna terapia wodorowa w chorobach neurologicznych: przegląd aktualnych dowodów. link do publikacji
- Wu, X. i wsp., Wodór wywiera neuroprotekcyjny wpływ na uszkodzone neurony OGD / R w hipokampie szczura poprzez ochronę funkcji mitochondriów poprzez regulację mitofagii za pośrednictwem szlaku sygnałowego PINK1 / Parkin. Brain Res, 2018.
- Y. Fu, M. Ito, Y. Fujita i in., „Wodór cząsteczkowy chroni przed zwyrodnieniem nigrostriatalnym wywołanym przez 6-hydroksydopaminę w szczurzym modelu choroby Parkinsona”, Neuroscience Letters , tom. 453, nie. 2, s. 81–85, 2009.
- A. Yoritaka M. Takanashi M. Hirayama T. Nakahara S. Ohta i N. Hattori „Badania pilotażowe z H 2 terapii choroby Parkinsona: randomizowane podwójnie ślepą próbą z kontrolą placebo,” zaburzenia ruchowe , Tom. 28, nie. 6, s. 836–839, 2013.
- Y. Murakami, M. Ito i I. Ohsawa, „Molekularny wodór chroni przed śmiercią komórek nerwiaka niedojrzałego SH-SY5Y wywołaną stresem oksydacyjnym w procesie mitohormezy”, PLoS One , tom. 12, nie. 5, artykuł e0176992, 2017
- K. Nishimaki, T. Asada, I. Ohsawa i in., „Wpływ wodoru cząsteczkowego oceniany na modelu zwierzęcym i randomizowanym badaniu klinicznym dotyczącym łagodnych zaburzeń poznawczych”, Current Alzheimer Research , tom. 15, nie. 5, s. 482–492, 2018
- H. Ono, Y. Nishijima, S. Ohta i in., „Leczenie inhalacją wodoru w ostrym zawale mózgu: randomizowane, kontrolowane badanie kliniczne dotyczące bezpieczeństwa i neuroprotekcji”, Journal of Stroke and Cerebrovascular Diseases , tom. 26, nie. 11, s. 2587–2594, 2017.
- R. Camara, N. Matei, J. Camara, B. Enkhjargal, J. Tang i JH Zhang, „terapia gazem wodorowym poprawia przeżywalność i deficyty neurologiczne u szczurów z krwotokiem podpajęczynówkowym: badanie pilotażowe”, Medical Gas Research , tom. 9, nie. 2, s. 74–79, 2019
- K. Zhuang, YC Zuo, P. Sherchan, JK Wang, XX Yan i F. Liu, „Wdychanie wodoru łagodzi uszkodzenia komórek śródbłonka związane ze stresem oksydacyjnym po krwotoku podpajęczynówkowym u szczurów”, Frontiers in Neuroscience , tom. 13, art. 1441, 2020 link do publikacji
- MY Liu, F. Xie, Y. Zhang i wsp., „Wodor cząsteczkowy hamuje wzrost glejaka poprzez indukowanie różnicowania komórek macierzystych podobnych do glejaka”, Badania i terapia komórek macierzystych , tom. 10, nie. 1, s. 145, 2019
- J. Chen, F. Mu, T. Lu, D. du i K. Xu, „Przerzuty do mózgu całkowicie znikają w niedrobnokomórkowym raku płuc za pomocą inhalacji gazowego wodoru: opis przypadku”, OncoTargets and Therapy , tom. 12, s. 11145–11151, 2019 link do publikacji
Jak radzić sobie z zaburzeniami pamięci i koncentracji
Pewnie nie raz zdarzyło Ci się zapomnieć, gdzie odłożyłeś kluczyki czy numer telefonu do bliskiej osoby. Jeśli dzieje się to sporadycznie, nie ma się czego obawiać. Być może zadziałało zmęczenie lub silny stres. Na Twoją zdolność do zapamiętywania i koncentracji wpływa stan zdrowia oraz bieżące emocje. Zbyt wiele bodźców powoduje, że pamięć robocza (krótkotrwała) ulega zaburzeniom.
Pamięć robocza, nazywana też operacyjną, przechowuje bieżące informacje w określonym celu, np. chcesz zapamiętać listę zakupów. Jeśli informacja jest powtarzana, utrwala się, co prowadzi do pamięci długotrwałej.
Stres oraz zmęczenie naturalnie wpływają na problemy z pamięcią. Problem ten mija po wypoczęciu i obniżeniu poziomu emocji. Kiedy jesteś bardzo zajęty jakąś czynnością lub rozmyślaniem, wiele informacji nie zostaje zapamiętanych. Dzieje się tak również, jeśli masz kiepski nastrój i zaburzenia typu depresyjnego. Wraz z wiekiem mózg działa wolniej i potrzebujesz więcej czasu na zrozumienie i zapamiętanie informacji.
Choroby również wpływają na pracę mózgu, osłabiając procesy pamięciowe i koncentrację uwagi. Niektórzy nazywają to „mgłą mózgową”. Niektórych dotyka łagodna forma zaburzeń funkcji poznawczych, która nie powoduje istotnych zaburzeń w codziennym życiu. Niestety, u części tych osób z czasem rozwija się otępienie, czyli demencja, która charakteryzuje się licznymi zaburzeniami wyższych funkcji mózgu, powodując poważne problemy w życiu zawodowym i rodzinnym.
Wiele z tych problemów można zahamować lub zlikwidować, jeśli wcześnie zareagujesz na pojawiające się symptomy złej pracy mózgu i układu nerwowego. Komórki nerwowe można zregenerować, ale w zależności od miejsca, w którym powstają zmiany chorobowe, taka regeneracja trwa nawet kilka lat.
Zalecenia:
- Odstaw wszelkie używki oraz zminimalizuj ilość toksyn w swoim środowisku, także tym wewnętrznym.
- Detoksykacja oraz dostarczanie organizmowi niezbędnych składników budulcowych, takich jak kwasy Omega 3 i witamina D3.
- Picie odpowiednio dużych ilości wody (3% swojej wagi).
- Zadbaj o swoje myśli i emocje, które bezpośrednio wpływają na funkcjonowanie organizmu i tworzenie się stanów chorobowych.
Terapeutyczne działanie wodoru molekularnego zostało potwierdzone w wielu badaniach klinicznych. Wodór jest najsilniejszym antyoksydantem na świecie, ochrania neurony mózgowe i przyczynia się do ich regeneracji. Badania wykazały wspierające działanie wodoru cząsteczkowego w procesie uczenia się i pamięci. Wodoroterapia zmniejsza utratę neuronów dopaminergicznych, stan zapalny komórek nerwowych oraz redukuje powstawanie uszkodzeń DNA.
Inhalacja wodorowa zwiększa działanie neuroprzekaźników, polepszając nastrój i zmniejszając objawy depresji. Może być niezastąpioną terapią w podnoszeniu koncentracji i czynności poznawczych mózgu, zwiększając pamięć i kreatywność. Wodoroterapia jest również stosowana w osłabieniu pracy mózgu po infekcjach wirusowych, np. covidowych.
Czas trwania wodoroterapii zależy od problemu. Jeśli czujesz się zestresowany i przemęczony, kilka lub kilkanaście sesji co jakiś czas może pomóc. W przypadku bardziej dotkliwych problemów należy brać pod uwagę stałe, codzienne inhalacje wodorowe, nawet 3 razy dziennie.
Inhalacje wodorowe usprawniają pracę mózgu i polepszają komfort życia osób chorych oraz opiekunów, jednak wymagają stałego korzystania z terapii, przynajmniej przez 1 godzinę dziennie.
Źródła:
- Molecular hydrogen therapy in neurological diseases: a review of current evidence
- Hydrogen exerts a neuroprotective effect on injured hippocampal neurons of OGD/R rats by protecting mitochondrial function through regulating mitophagy via the PINK1/Parkin signaling pathway
- Molecular hydrogen protects against 6-hydroxydopamine-induced nigrostriatal degeneration in a rat model of Parkinson’s disease
- Effect of molecular hydrogen assessed on an animal model and a randomized clinical study on mild cognitive impairment
- Hydrogen inhalation therapy in acute cerebral infarction: a randomized controlled clinical study on safety and neuroprotection
Inhalacje wodorowe wspomagają leczenie nowotworów
Obecne czasy ze względu na olbrzymie tempo życia, degradację środowiska i dominujący stres charakteryzują się olbrzymią wprost ilością zachorowań na różnego rodzaju nowotwory. Pewnie każdy z nas zetknął się pośrednio lub bezpośrednio ze skutkami tej choroby. Coraz więcej badań naukowych dotyczy szukania możliwości powstrzymania wzrostu komórek rakowych. Niektóre z nich doczekały się nawet nagród Nobla.
W latach 30-tych XX wieku, biochemik i jeden z czołowych biologów komórkowych Otto Heinrich Warburg, odkrył, że przyczyną nowotworów może być zbyt duża kwasowość organizmu (poniżej 7,365 pH). Za to odkrycie w 1931 roku otrzymał Nagrodę Nobla. Dr Warburg był dyrektorem Instytutu Cesarza Wilhelma – obecnie Instytutu Maxa Plancka – na wydziale fizjologii komórek w Berlinie. Odkrył on, że komórki rakowe rozwijają się w niższym (kwasowym) pH – już przy pH 6, co spowodowane jest produkcją kwasu mlekowego i podniesieniem się poziomu CO2. W takich warunkach stężenie tlenu jest zbyt niskie, aby komórka mogła prawidłowo funkcjonować. Tkanki nowotworowe są kwaśne, natomiast zdrowe tkanki są alkaliczne.
„Wszystkie zdrowe, normalne komórki bezwzględnie wymagają tlenu, ale komórki nowotworowe mogą żyć bez niego – reguła, od której nie ma wyjątku. Jeśliby pozbawić komórkę 35% jej tlenu, to przez 48 godzin może zamienić się w komórkę nowotworową.” Otto Heinrich Warburg
Innymi słowy komórki nowotworowe przestawiają się na oddychanie beztlenowe, przekształcając duże ilości glukozy w procesie fermentacji mlekowej do mleczanu, prowadzonej nawet w obecności tlenu – komórki nowotworowe nie mogą przetrwać przy zmianie pH na alkaliczne.
W 1953 roku amerykański lekarz doktor H. Goldblatt i doktor C. Cameron przeprowadzili dwu i pół letni eksperyment, wystawiając komórki serca na długie okresy przerywanego niedoboru tlenu. W rezultacie powstały komórki rakowe. Lekarze wykazali, że rozwój nowotworu zostaje zahamowany, jeśli komórkom przywraca się prawidłowe natlenienie. Niestety, dotychczasowe badania wskazują, że jeżeli poziom niedotlenienia komórkowego przekroczy 35%, proces nie jest już odwracalny. Im dłużej więc komórka jest niedotleniona, tym gorzej. Najczęściej więc procesy odwracalne dotyczą guzów łagodnych i poprawiając natlenienie organizmu można doprowadzić do zaniku nowotworu. Z uwagi na fakt, że większość guzów u ludzi rozwija się przez wiele lat nie dając objawów, mamy czas na zatrzymanie procesu nowotworzenia wprowadzając zmiany w sposobie życia. Istnieją na szczęście sposoby na utrzymywanie wysokiego poziomu tlenu w tkankach.
Co przykładowo obniża ilość tlenu w tkankach?
- używki
- spożywanie tłuszczów trans
- nadmierna ilość węglowodanów w diecie
- nadmierny i długotrwały stres emocjonalny
- wolne rodniki i toksyny
- nieprawidłowe oddychanie
Jaki jest sposób na wysokie natlenienie tkanek i komórek?
Odpowiedź brzmi: utrzymanie w dobrej kondycji błon komórkowych. Jesteś zbudowany z miliardów komórek, które swoje wnętrza chronią błonami białkowo-lipidowymi.
Błony komórek odpowiadają zarówno za transport substancji odżywczych i tlenu do wnętrza komórki jak i wydalaniu toksyn na zewnątrz. Na błonach mitochondriów komórkowych powstaje i gromadzona jest energia potrzebna do życia. Niestety z uwagi na styl życia jaki prowadzimy, błony są stale uszkadzane i przez to wszystkie procesy biochemiczne oraz transport tlenu do komórek ulega zaburzeniom.
Co wpływa na jakość błon komórkowych?
- Dobrej jakości tłuszcze
- Odpowiednia zawartość mikroelementów i witamin w diecie
- Dobrej jakości białko i małe ilości węglowodanów
- Dobrej jakości woda
- Obniżenie długotrwałego stresu
- Właściwe oddychanie
- Oczyszczenie organizmu z toksyn
- Zmniejszenie ilości wolnych rodników
Terapia wodorowa jako alternatywna metoda leczenia nowotworu
Wodór z powodzeniem stosowany jest we wspomaganiu leczenia raka. Poprzez redukcję stresu oksydacyjnego zmniejsza stany zapalne i redukuje ilość komórek nowotworowych. Doskonale sprawdza się u pacjentów otrzymujących radio lub chemioterapię.
Podczas gdy chemioterapia i radioterapia niszczy komórki nowotworowe, wpływa również na normalne komórki otaczające. Ostre skutki uboczne chemio- i radioterapii obejmują: zmęczenie, nudności, biegunkę, suchość w ustach, utratę apetytu, wypadanie włosów, ból skóry i depresję. Skutki uboczne są związane ze zwiększonym stresem oksydacyjnym i stanem zapalnym z powodu wytwarzania ROS podczas leczenia.
Coraz więcej dowodów wskazuje, że wodór molekularny w formie gazowej łagodzi skutki uboczne powodowane przez chemioterapię i radioterapię oraz hamuje wzrost cytokinin zapalnych, czyli cząsteczek sygnałowych powodujących stany zapalne.
Regulując stan zapalny, wodór może zapobiegać powstawaniu i progresji nowotworu, a także zmniejszać skutki uboczne chemioterapii oraz radioterapii.
- Badania wykazały też, że podawanie wodoru nie tylko zmniejsza guzy, ale również poprawia komfort życia pacjentów (poprawa apetytu, mniej zaburzeń smaku). Wodór cząsteczkowy hamuje namnażanie się komórek nowotworowych, łącznie z ich przerzutami. Inhalacje wodorem cząsteczkowym mając silne działanie antyoksydacyjne mogą stanowić profilaktykę antynowotworową. Link do publikacji W 2019 roku opisano przypadek zaniku przerzutu nowotworu do mózgu z płuc.
- Badania kliniczne wykazały, że wodór cząsteczkowy hamuje wzrost glejaka – najczęstszego złośliwego guza mózgu -poprzez indukcję różnicowania komórek macierzystych glejaka. Ponadto traktowanie wodorem hamowało również migrację, inwazję i zdolność tworzenia kolonii komórek glejaka.
- Opis przypadku zniknięcia przerzutów do mózgu w nie drobnokomórkowym raku płuc.
- Zespół badawczy w Chinach przeprowadził prospektywne badanie kontrolne 82 pacjentów z rakiem w III i IV stopniu zaawansowania leczonych inhalacją wodoru metodą „prawdziwych dowodów”.
Cytuję:
„ Po 3–46 miesiącach obserwacji 12 pacjentów zmarło w IV stopniu zaawansowania. Po 4 tygodniach inhalacji wodoru pacjenci zgłaszali znaczną poprawę w zakresie zmęczenia, bezsenności, anoreksji i bólu. Ponadto 41,5% pacjentów miało poprawę stanu fizycznego, przy czym najlepszy efekt osiągnięto u chorych na raka płuca, a najsłabszy u chorych na raka trzustki i raka ginekologicznego. Spośród 58 przypadków, w których jeden lub więcej nieprawidłowych markerów nowotworowych był podwyższony, markery zmniejszyły się po 13–45 dniach (mediana 23 dni) po inhalacji wodoru w 36,2%. Największy spadek markera wystąpił w przebytym raku płuca, a najmniejszy w nowotworach trzustki i wątroby. Z 80 przypadków z guzami widocznymi w obrazowaniu, całkowity wskaźnik kontroli choroby wyniósł 57,5%, a całkowita i częściowa remisja pojawiła się po 21–80 dniach (mediana 55 dni) po inhalacji wodoru. Wskaźnik kontroli choroby był istotnie wyższy u pacjentów w stadium III niż u pacjentów w stadium IV (odpowiednio 83,0% i 47,7%), przy najniższym odsetku kontroli choroby u chorych na raka trzustki. Nie zaobserwowano toksyczności hematologicznej, chociaż w pojedynczych przypadkach obserwowano niewielkie działania niepożądane, które ustępowały samoistnie. U pacjentów z zaawansowanym rakiem wdychany wodór może poprawić jakość życia pacjentów i kontrolować progresję raka. Wdychanie wodoru jest prostym, niedrogim leczeniem z kilkoma działaniami niepożądanymi, które wymagają dalszych badań jako strategia klinicznej rehabilitacji pacjentów z zaawansowanym rakiem. Protokół badania uzyskał akceptację etyczną Komisji Etyki Szpitala Nowotworowego Fuda Uniwersytetu Jinan w dniu 7 grudnia 2018 r. (Numer zatwierdzenia: Fuda20181207).”
- Rak płuc to jeden z najczęstszych śmiertelnych nowotworów złośliwych na świecie. Rokowania dla pacjentów są fatalne ze względu na wysoki potencjał przerzutowy i lekooporność. Zespół lekarzy z Uniwerytetu Medycznego w Chinach badał wpływ inhalacji wodorem na żywotność komórek, apoptozę, migrację i inwazję w liniach komórkowych raka płuc. Uczeni wykazali, że inhalacje wodorowe hamują postęp raka płuc.
Jeśli zmagasz się z nowotworem, musisz wiedzieć, że badania kliniczne przeprowadzone na 100 pacjentach w różnym stanie choroby, którzy inhalowali się tzw. Gazem Browna (33% tlenu + 66% czystego wodoru), wykazały, że:
- potrzeba 1 do 3 godzin dziennie oddychania gazem Browna,
- potrzeba od 2 do 6 miesięcy terapii – wszystko zależy od stanu zaawansowania choroby pacjenta – choć pierwsze efekty były widoczne już pod koniec pierwszego miesiąca, a nawet po dwóch tygodniach,
- dla wzmocnienia terapii należy pić wodę wodorową.
Ponadto należy:
- włączyć dietę antynowotworową,
- przeprowadzać detoks organizmu,
- włączyć odpowiednią suplementację.